DE OORSPRONG

Lang voordat we de taal van de geologie spraken, probeerden mensen hun omgeving te begrijpen op de enige manier die ze kenden:
door te kijken, te voelen en te luisteren.

Waar het land bewoog, waar het anders aanvoelde, waar het zich verhief of openspleet, daar zochten mensen naar betekenis.
Want waar een landschap vragen oproept, ontstaan verhalen.
Wat de wetenschap nu in cijfers vangt, voelden onze voorouders als een levende aanwezigheid.

Dat gebeurde overal ter wereld. Mensen op continenten die door oceanen gescheiden waren, kwamen onafhankelijk van elkaar tot dezelfde conclusie:
Dat de aarde niet zomaar een decor is, maar dat er iets onder ligt.

+

EEN UNIVERSEEL
FENOMEEN

Het toekennen van een lichaam of een geest aan het landschap zijn niet zomaar fabeltjes; het is een oeroude poging om de energie van een specifieke plek te duiden en Vaals staat hierin niet alleen.

Zo zagen de oude Grieken in de bevingen van de Etna op Sicilië de adem van de titaan Enceladus, die daar onder de berg begraven lag. In de Schotse Hooglanden herkennen bewoners nog altijd de Sleeping Giant in de bergkammen; een rustende krijger die het landschap bewaakt. En in Japan vertelt de folklore al eeuwen over Namazu, de enorme meerval die onder de eilanden rust en met zijn staart de aarde laat trillen.

+

+

WAAROM VAALS?

Juist een plek als Vaals nodigt uit tot zo’n verhaal. Het landschap hier wijkt af. Niet alleen binnen Nederland, maar op Europese schaal is de bodem rond Vaals opvallend. De combinatie van prehistorische riviersystemen, kalksteen en vuursteen heeft hier lagen gevormd die nergens anders zo samenkomen.

Voor de eerste bewoners moet deze afwijking indrukwekkend zijn geweest. Onverklaarbaar zelfs. Zij voelden de stabiliteit van de grond en de kracht van de heuvels. Zij roken de bodem, hoorden de echo’s in de dalen en zagen vormen die elders ontbraken.

Het verhaal van Onder Vaals is het resultaat van generaties lang kijken, voelen en benoemen. Het is een universele manier om de verbinding tussen de mens en zijn omgeving te begrijpen. Zo ontstond het besef dat er onder deze heuvels iets groots moet rusten.

Iets dat hier zijn rust vond, lang voordat wij er waren. En zo kolossaal, dat het landschap zich er als een deken omheen heeft gevormd.